Distributieve rechtvaardigheid: De vergeten tegenargumenten van Robert Nozick

Abstract

Deze scriptie belicht de doorgaans verzwegen aspecten van Nozicks kritiek op Rawls’ oorspronkelijke uiteenzetting van zijn theorie van rechtvaardigheid. Het is een kritische vertelling die de kracht en schoonheid, maar ook de tekortkomingen van Nozicks argumentatie illustreert. Het eerste argument luidt dat Rawls geen goede argumenten heeft om het totale product van een samenleving opnieuw te verdelen. Het tweede argument betreft Rawls’ oorspronkelijke positie en luidt dat dit gedachte-experiment middels de sluier van onwetendheid de gewenste uitkomst op voorhand nagenoeg garandeert. Tot slot komen vier speldenprikken aan bod ter ondermijning van de manier waarop Rawls zijn theorie probeert te rechtvaardigen. De scriptie culmineert niet in het uitroepen van een winnaar maar in een oproep tot hernieuwde interesse in Nozicks betoog.