Hendrik IV van Frankrijk en binnenlandse vrede. Een analyse aan de hand van 'transitional justice'.

Abstract

In de tweede helft van de zestiende eeuw werd Frankrijk geteisterd door de Godsdienstoorlogen. Hendrik IV van Frankrijk (r. 1589-1610) heeft tijdens zijn heerschappij binnenlandse vrede gecreëerd. In dit onderzoek is onderzocht waarom Hendrik hierin slaagde. Het antwoord op deze vraag is een combinatie van instrumenten die vandaag de dag toebehoren aan transitional justice. Door de instrumenten van Hendrik te vergelijken met de mechanismen van transitional justice, is geanalyseerd hoe een verscheurde samenleving trachtte duurzame vrede te bereiken. Hierbij was een belangrijke rol weggelegd voor het Edict van Nantes (1598), waarin een complex beleid van oubliance – een verbod om in het openbaar herinneringen aan de oorlogen op te roepen – werd verkondigd. Tevens toont dit onderzoek aan dat Hendriks verwezenlijkte vrede tijdelijk was. Na zijn overlijden bleek hij allerminst duurzaam te zijn.