Geen verbinding hebben: Een fenomenologisch onderzoek naar ervaringen van (existentiële) eenzaamheid bij verpleeghuisbewoners met het syndroom van Korsakov

Abstract

In dit afstudeeronderzoek staat (existentiële) eenzaamheid centraal. Eenzaamheid is een actueel thema en wordt beschouwd als multidimensionaal concept waarbij drie vormen te onderscheiden en tevens overlappend zijn: sociale, emotionele en existentiële eenzaamheid. Historisch en fenomenologisch onderzoek laat zien dat eenzaamheid een moderne emotie is die veel verschijningsvormen kent. Existentiële eenzaamheid betreft een bewustzijn of gevoel van diepgaande afgescheidenheid en verwijst naar een conditie, ervaring of proces van innerlijke groei. Verpleeghuisbewoners met het syndroom van Korsakov zijn vanuit een fenomenologische benadering geïnterviewd over hun persoonlijke ervaringen met (existentiële) eenzaamheid. Hierbij is gebruik gemaakt van een foto-expositie. De essentie van hun ervaring van (existentiële) eenzaamheid is ‘geen verbinding hebben’ en komt vooral negatief, maar ook neutraal en positief beleefd naar voren.