De persona spreekt.

Abstract

De verdeeldheid in het debat over de vraag of Archilochus dan wel Callimachus het belangrijkste voorbeeld voor Horatius’ Epoden is, is te verklaren door de persona van de dichter te scheiden van de dichter zelf. Dan blijkt dat deze persona weliswaar beide grote Griekse dichters als voorbeeld beschouwt en gebruikt, maar tegelijkertijd faalt in zijn navolging van beide dichters. Dit geeft beide zijden van het debat de argumenten om een van beide voorgangers als belangrijkste voorbeeld naar voren te schuiven, en de ander als minder belangrijk af te doen. Beide worden immers aangehaald als voorbeeld, maar beide worden ook als voorbeeld ontkend door het falen van de persona.