Begijnen, van spontaan naar krankzinnig naar steeds meer regels: De impact van het concilie van Vienne (1311-12) op het proces van bestraffing en de religieuze discipline van de begijnen in de Lage Landen, onderzocht aan de hand van vier begijnenregels.

Abstract

Het bijzondere karakter van de begijnen zorgde ervoor dat de begijnen vanaf het begin vatbaar waren voor kritiek. Dit zou ertoe leiden dat de begijnen tijdens het concilie van Vienne (1311-12) werden verbannen uit de kerk. Lange tijd is aangenomen dat de begijnenregels na dit concilie steeds restrictiever werden. In dit onderzoek laat ik zien dat de regels niet zozeer strenger, maar veeleer uitgebreider zijn geworden. Bij het uitbreiden van de regels werden vaak regels overgenomen van bestaande monastieke gemeenschappen, waarmee in potentie een gunstigere reputatie naar buiten toe werd verworven.