Cameeën uit het verleden gesneden

Abstract

Door middel van het analysemodel naar intertekstualiteit van Paul Claes - uitgewerkt in het boek 'Echo's Echo's' - is een drietal verhalen uit de verzamelbundel 'Schimmen der schoonheid' van Louis Couperus geanalyseerd: ‘De nacht van Ishthâr’, ‘Het raadsel’ en ‘Frynè’. Deze verhalen zijn naast de architeksten geplaatst: 'Gilgamesj-epos', het Oude Testament en 'Deipnosophistai' . Er is gepoogd om een beeld te krijgen van het schrijverschap en de intentie van de auteur. Couperus lijkt met deze intertekstuele aanpassingen verhalen te schrijven die passen binnen zijn eigen belevingswereld, gelijk de klassieke imitatio. Door toevoeging van dramatische verhaalelementen en typerende thematieken creëert Couperus meer verhalende teksten.