Taalontwikkeling en ruimtelijke verwijzingen bij kinderen met SLI.

Abstract

De term taalontwikkelingsstoornis is nogal onbekend bij het grote publiek. Er is veel onderzoek gedaan naar de morfosyntactische taalontwikkeling van kinderen met taalontwikkelingsstoornissen. In deze masterscriptie zijn het verwijzen naar ruimtelijke relaties en de morfosyntactische en lexicale kenmerken van kinderen met een taalontwikkelingsstoornis (SLI) onderzocht. Aan het onderzoek deden 63 kinderen met SLI en 25 kinderen met een normale taalontwikkeling mee. Bij de kinderen zijn gestandaardiseerde testen en experimentele taken afgenomen. Deze experimentele taken zijn ontworpen door Annika van der Made in het kader van een onderzoeksproject. De analyses laten zien dat kinderen met SLI gemiddeld vaak lagere scores behalen op testen waarbij de morfosyntactische, lexicale en ruimtelijke kenmerken worden gemeten. Echter, het is erg lastig om een compleet en consistent overzicht te geven van taalmaten die met 100% zekerheid de juiste diagnose kunnen stellen. Voor een vervolgonderzoek wordt een longitudinale onderzoeksopzet aangeraden om de ontwikkelingspatronen op het gebied van morfosyntaxis, lexicaliteit en ruimtelijke verwijzingen te onderzoeken van kinderen met SLI gedurende zes jaar.