Van Alexandrië naar Rome: De inzet van Serapis in muntmateriaal van Vespasianus tot Caracalla.

Abstract

In de representatie van Romeinse keizers is de inzet van goden een constant element. Daarnaast was het Romeinse godenstelsel niet statisch, en stond het tot op een bepaalde hoogte open voor niet-Romeinse goden. Deze twee stellingen zijn terug te zien in de inzet van de Grieks-Egyptische god Serapis: in de vroege keizertijd werd zijn cultus gewantrouwd in Rome, vanwege zijn associatie met Egypte en niet-Romeinse cultuur. Desondanks groeide zijn prominentie binnen de representatie van Romeinse keizers over tijd. Daarnaast veranderden de redenen waarom Serapis werd ingezet in representatie. In deze scriptie wordt de koers van deze ontwikkeling bestudeerd in muntmateriaal van de keizers Vespasianus tot Caracalla.