Tussen pastors en psychologen: krankzinnigheid in Adriaan de Mérival

Abstract

In de negentiende eeuw is de geestelijke gezondheidszorg als medische tak vol in ontwikkeling. De zorg voor krankzinnigen werd steeds vaker onder handen genomen door zowel pastores als de eerste psychiaters. In Allard Piersons roman Adriaan de Mérival (1866) is de komst van een nieuw gesticht het gesprek van de dag. De roman wordt in de meeste studies gecontextualiseerd in contemporaine theologische discussies waardoor de rol van en ideeën uit de roman over krankzinnigheid onderbelicht zijn. In dit bachelorwerkstuk wordt onderzocht hoe krankzinnigheid gerepresenteerd wordt in Adriaan de Mérival en hoe dit aansluit bij negentiende-eeuwse ideeën over zielsziektes.