Empathie van artsen met een mondmasker in arts-patientcommunicatie

Abstract

In dit onderzoek wordt onderzocht wat het effect is van oogcontact van artsen die een mondkapje dragen op de perceptie van patiënten als het gaat om de getoonde empathie. Empathie wordt in dit onderzoek gezien als overkoepelende term en de volgende afhankelijke variabelen zeggen iets over de empathie: vriendelijkheid, actief luisteren, begrip, interesse en positiviteit. Om antwoord te kunnen geven op de onderzoeksvraag is er gewerkt met een tussenproefpersoonontwerp. Er hebben 125 proefpersonen deelgenomen die elk de conditie ‘Sprekende ogen’ of de conditie ‘Minder sprekende ogen’ te zien kregen. In deze condities kregen proefpersonen een video te zien van een persoon met mondkapje, waarbij de ogen sprekend waren of minder sprekend. Het ging hierbij vooral om veel of weinig oogcontact. De resultaten laten zien dat personen inderdaad meer empathie ervaren als de persoon die ze toespreekt sprekende ogen heeft; de minder sprekende ogen worden negatiever beoordeeld als het gaat om empathie. Een van de belangrijkste mogelijke verklaringen voor dit resultaat is dat mensen inmiddels gewend zijn aan de mondkapjes en een betere inschatting kunnen maken hoe een ander iets bedoelt bij het zien van alleen de ogen.