Zelfregulatie in de sport: wat is het?

Abstract

In deze scriptie is gekeken naar zelfregulatie in de sport. In gedragswetenschappelijk onderzoek worden tal van definities van zelfregulatie gebruikt. Dit zorgt voor onduidelijkheid in het sportonderzoek over zelfregulatie. In twee case studies worden de gevolgen van deze onduidelijkheid geïllustreerd. Vervolgens volgt er een filosofische uiteenzetting waarbij het werk van David Velleman en Harry Frankfurt een belangrijke rol spelen. We kunnen zien dat de mate van motivatie van de sporter een rol speelt, evenals de mate van prestatie. Als de motivatie puur intrinsiek is en de mate van prestatie in het midden tussen onderpresteren en overpresteren ligt, dan kan er sprake zijn van een optimaal niveau van zelfregulatie. Op dit punt kunnen we spreken van de toestand van flow.