Post-digitale materialiteit en interactie in het virtuele modemuseum. Het digitaliseren van modecollecties en modetentoonstellingen

Abstract

In deze masterscriptie is onderzocht hoe de digitale aanwezigheid van gedigitaliseerde modecollecties en modetentoonstellingen – in relatie tot het analoge materiële medium mode – bijdragen aan het bewaren en toegankelijk maken van (materieel en immaterieel) mode-erfgoed in Nederland en Vlaanderen. In het onderzoek komt duidelijk naar voren dat digitale elementen belangrijke actoren zijn voor het bewaren en toegankelijk maken van – het in eerste instantie – materiële mode-erfgoed. De mogelijkheden die het digitale domein biedt, bepalen de identiteit van het virtuele modemuseum. Vooral de snelheid en toegang door het internet en de mogelijkheid om veel informatie op één centrale plek te bewaren, veranderen het bewaren en toegankelijk maken het digitale museum ten opzichte van het traditionele museum. De onderzoeksresultaten zijn tot stand gekomen door het toepassen van een visuele analyse, kritische discoursanalyse (naar Norman Fairclough) en ANT-analyses (Actor-Netwerk theorie, naar Bruno Latour) in relatie tot beeldmateriaal van digitale modemusea en interviews met verschillende modeinstellingen in Nederland en Vlaanderen.