De Invloed van Implementatie Intenties op Eetbuien en Eetpathologie met Self-Efficacy als Moderator

Abstract

Dit onderzoek had als doel een beter beeld te krijgen van het effect van implementatie intenties (II’s) op de vermindering van eetbuien bij patiënten met Boulimia Nervosa (BN) of Binge Eating Disorder (BED). Dit is van belang vanwege de negatieve invloed van deze stoornissen op verscheidene gezondheidsaspecten en de hoge drop-out van de huidige voorkeursbehandeling. De hypothesen luidden dat een kortdurende II-behandeling zorgt voor een reductie van het aantal eetbuien en een vermindering van eetpathologie. Tevens werd de rol van self-efficacy hierbij onderzocht, waarbij de hypothese was dat een hogere mate van self-efficacy zorgt voor een beter behandelresultaat. Het onderzoek bestond uit online metingen, eetdagboekregistratie en drie individuele behandelsessies. Uiteindelijk hebben 31 deelnemers die op de wachtlijst voor een reguliere behandeling stonden bij het expertisecentrum van GGNet Amarum meegedaan. Tijdens de behandelsessies werd bij de experimentele conditie en de controle conditie een doelintentie opgesteld en bij de experimentele conditie aanvullend een II. Bij de analyse van de resultaten werd een afname van het aantal eetbuien geconstateerd, maar er kon geen toegevoegde waarde van IIs worden aangetoond. Tevens kon niet worden aangetoond dat self-efficacy als moderator optrad. Daardoor zijn de hypothesen verworpen op basis van de huidige data Mogelijk kan dit verklaard worden door het lage aantal deelnemers, dit resulteerde namelijk bij de poweranalyse voor een gebrek aan power. Toekomstig onderzoek kan onderzoek doen naar de invloed van perfectionisme en mogelijk de effectiviteit van II’s vergroten door de deelnemers persoonlijke herinneringen telefonisch te sturen. Sleutelwoorden: Implementatie Intentie, Self-efficacy, Eetbuien, Eetpathologie, Boulimia Nervosa, Binge Eating Disorder