De falende mens, er is niets vermakelijker.

Abstract

Een onderzoek naar taboedoorbrekende humor in het werk van Dimitri Verhulst. Dit bachelorwerkstuk toont aan dat de humor in Verhulsts werk vaak ook oppervlakkige benadering van diepere maatschappelijke problemen biedt. Ondanks de mogelijkheid van bevrijding door humor, nodigt Verhulsts stijl niet altijd uit tot kritische reflectie op taboeonderwerpen. Zijn stijl gaat voornamelijk gepaard met ironie, overdrijving, omkering en absurditeit. Hierdoor bevestigt zijn humor eerder bestaande sociale normen dan dat het ruimte creëert voor bevrijdende gesprekken. Dit onderzoek biedt een genuanceerd inzicht in de rol van zwarte humor in Verhulsts oeuvre en hoe deze bijdraagt aan de bespreking van taboes in de hedendaagse literatuur.