Omgang met geclusterde woonvormen voor ouderen
Keywords
Loading...
Authors
Issue Date
2025-06-30
Language
nl
Document type
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Title
ISSN
Volume
Issue
Startpage
Endpage
DOI
Abstract
De vergrijzing vormt in veel landen een toenemende uitdaging voor de huisvesting van ouderen. Geclusterde woonvormen – met gedeelde voorzieningen maar zonder intensieve zorg – worden vaak genoemd als oplossing die bijdraagt aan vitaliteit, sociale cohesie en drukverlichting in de zorg. Dit onderzoek vergelijkt het gemeentelijk beleid rondom geclusterde huisvesting voor ouderen in Nijmegen (Nederland) en Tampere (Finland). Aan de hand van het theoretisch kader van policy transfer (Dolowitz & Marsh, 1996) zijn beleidsprogramma’s geanalyseerd op zeven dimensies en zijn er interviews uitgevoerd.
De analyse laat zien dat verschillen tussen gemeenten liggen in doelen, beleidsinstrumenten, structuur, en ideeën over het concept. Nijmegen benoemt geclusterde huisvesting expliciet en stelt kwantitatieve doelstellingen, terwijl in Tampere het concept diffuus is en geen duidelijke beleidsdoelen kent. Beide gemeenten tonen projectmatige interesse, maar verschillen in rolopvatting en verantwoordelijkheden, deels vanwege een recentelijke verandering in institutionele structuur in Finland.
De conclusie is dat variatie in beleid voortkomt uit de gemeentelijke rol en de maatschappelijke visie op wonen. Aanbevolen wordt om kennisdeling, monitoring en het verlagen van drempels voor nieuwe woonvormen te bevorderen. Dit onderzoek biedt waardevolle inzichten voor beleidsmakers en draagt bij aan verder onderzoek over beleid naar, en innovatieve woonvormen voor ouderen.
Description
Citation
Supervisor
Faculty
Faculteit der Managementwetenschappen