Bouwen in Hatert: Een onderzoek naar de planning, uitvoering en beleving van een Nijmeegse wederopbouwwijk

Abstract

In de jaren zestig van de twintigste eeuw verandert het dorp Hatert, dat in 1955 zeventig woningen telt, in een naoorlogse woonwijk van ca. 3600 woningen. In deze (late) wederopbouwperiode is de woningbouw doorspekt van idealen, onderhevig aan invloeden van zowel het wederopbouwbeleid als van ontwikkelingen in de stedebouw en architectuur, en in de greep van economische en politieke motieven. In het werkstuk is gezocht naar een manier om Hatert te duiden binnen de context van en theorievorming over naoorlogse woonwijken in Nederland. In de waardering van deze wijken wordt de bewoner vaak gereduceerd tot enkele, ogenschijnlijk voorspelbare, kenmerken. Aangezien de ideologie van gemeenschapsvorming een hoofdrol speelde in de planning van de wijk(en), is in het werkstuk het perspectief van enkele oud-bewoners toegevoegd om zo tot een meer gelaagd, compleet beeld te komen en nieuwe vragen omtrent een meer intersectionele analyse te stimuleren.