De Mediërende Rol van Copingstijlen tussen Delay Discounting en Drankgebruik

Abstract

Abstract Delay discounting is een transdiagnostisch proces bij verslavingen, waarbij iemand een onmiddellijke en kleine beloning verkiest boven een latere en grote beloning. Veel literatuur toont zowel een verband tussen hogere delay discounting met hoger alcoholgebruik aan, als een verband tussen alcoholgebruik en verschillende copingstijlen. Er zijn aanwijzingen dat delay discounting via copingstijlen samenhangt met alcoholgebruik, maar er is nog veel onbekend over dit complexe verband. Daarom is er in deze studie onderzocht wat de relatie tussen delay discounting en alcoholgebruik is en in hoeverre een emotiegerichte, vermijdingsgerichte, of taakgerichte copingstijl deze relatie medieert. Om dit te toetsen werden de MCQ, COPE, en QFV afgenomen (N = 71). Vervolgens zijn drie verschillende mediatie-analyses uitgevoerd, maar geen van deze analyses had significante effecten. Wel zijn er exploratief negatieve effecten gevonden van taakgerichte copingstijl op zowel cannabisgebruik als overig middelengebruik, en is er een positief effect gevonden van vermijdingsgerichte copingstijl op overig middelengebruik. Dit geeft aanwijzingen dat een hoger gebruik van adaptieve copingmechanismen en een lager gebruik van maladaptieve copingmechanismen kunnen beschermen tegen middelengebruik.