‘Joodse’ beroepen en endogamie. Een onderzoek naar de sociale inclusie van Maastrichtse Joden op het gebied van de beroepsstructuur en de huwelijkspartnerkeuze, ca. 1832-1839 & 1880-1900.

Abstract

Deze masterscriptie poogt om de sociale inclusie van Joden in de samenleving van Maastricht te onderzoeken voor zowel de vroege negentiende eeuw, met een focus op de jaren 1830, en de late negentiende eeuw vanaf 1880. Hiervoor is specifiek gekeken naar hoezeer de Joden in Maastricht van deze tijdsperiodes zich al buiten de contreien van hun eigen etnisch-religieuze gemeenschap bewogen op economisch vlak en op het gebied van huwen. De resultaten tonen aan dat Maastrichtse Joden op beide vlakken voornamelijk binnen hun eigen etnisch-religieuze kring acteerden. De beroepsstructuur bleef beperkt tot traditionele sectoren zoals handel en ambachten. Huwelijken vonden uitsluitend binnen de Joodse gemeenschap plaats. Ondanks de formele burgerrechten en tekenen van aanpassing, was er weinig sprake van daadwerkelijke inclusie in de bredere samenleving. De scriptie concludeert dat de onderzochte Maastrichtse Joden een hechte, gescheiden gemeenschap vormden, en wijst op de noodzaak voor verder onderzoek naar regionale en temporele verschillen.