De Troostende Treurwilg Een onderzoek naar hoe de natuur een bron van troost en zingeving kan zijn op natuurbegraafplaatsen

Abstract

In deze scriptie is onderzocht in hoeverre de beleving van de natuur op een natuurbegraafplaats dient als bron van troost bij zingevingsproblemen ten gevolge van rouw en verlies. Met behulp van interviews, literatuuronderzoek en een empirische toetsing van het door de Groningse hoogleraar Christoph Jedan ontwikkelde model van troost, is deze bron van troost in kaart gebracht. De bevindingen, die gerelateerd zijn aan het vijf-assen model van troost, leiden tot de conclusie dat de natuur de meeste troost schenkt op het vlak van de regulering van emoties, het levensverhaal en het genezend perspectief op de dood. Op het gebied van de veerkracht en het helen van verbroken verbanden is dit aangrijpingspunt minder duidelijk aanwezig.