Duurt eerlijkheid het langst? Een experimenteel onderzoek naar cues van waarheid en leugen

Abstract

De huidige studie beoogt het verschil tussen de hoeveelheid verbale cues die leugenaars geven ten opzichte van waarheidsvertellers te verkennen. Dit is gerealiseerd door middel van een experiment met tussenpersoonsontwerp waarin participanten werd gevraagd om te liegen dan wel de waarheid te spreken. De talige cues die zijn onderzocht waren verifieerbare en niet-verifieerbare details, signalen van psychologische afstand, getallen, concreetheid en lengte. Parallel hieraan is onderzocht of het opvoeren van de cognitive load effectief is om een onderscheid te maken in de hoeveelheid talige signalen die beide groepen geven. Dit is gedaan door de helft van de participanten iets te laten vertellen in omgekeerde volgorde. Het bleek dat waarheidsvertellers significant meer verifieerbare details vertellen, meer vertellen dan leugenaars en ook meer conversatie reproduceren dan leugenaars. Het omdraaien van de vertelvolgorde bleek afgezien van het aantal zelfcorrecties geen significante invloed te hebben op hoeveel talige signalen waarheidssprekers meer geven dan leugenaars.