Goede Hollandsche kameraadjes. Beatrix Potter en haar dierfiguren als erfgoed in Nederland, 1912-2002.

Abstract

Deze scriptie onderzoekt hoe Beatrix Potter en haar werk in de twintigste eeuw in Nederland zijn geconstrueerd als ‘Engels’ erfgoed, op basis van Nederlandse mediaberichtgeving. Het onderwerp wordt benaderd vanuit erfgoedvraagstukken, in het bijzonder Laurajane Smiths theorie over het Authorized Heritage Discourse, waarin erfgoed wordt gezien als een domein waarin authenticiteit, materialiteit en nationale identiteit centraal staan. Het eerste inhoudelijke hoofdstuk koppelt Potters levensverhaal aan het geïdealiseerde erfgoednarratief van de Engelse countryside. Het daaropvolgende hoofdstuk analyseert de Nederlandse beeldvorming van ‘Engelsheid’, met aandacht voor etnotypen en de wisselwerking tussen zelfbeelden en beelden van de ander. In het laatste hoofdstuk staat de receptie van Potter in Nederlandse media centraal. Op basis van een uitgebreide analyse van kranten en tijdschriften worden hierin meerdere periodes onderscheiden, elk met een eigen nadruk, zoals kinderliteratuur, toerisme en literaire merchandise. De scriptie laat zien dat literair erfgoed onderdeel is van bredere, nationaal georiënteerde erfgoeddiscoursen.