Van bescherming naar beschuldiging. De veranderingen in de werkzaamheden van dierenasielen in relatie tot veranderende maatschappelijke overtuigingen ten opzichte van dieren in Nederland in de periode 1877-1980.

Abstract

Vanaf de oprichting van het eerste Nederlandse dierenasiel in Den Haag in 1877 speelden dierenasielen een centrale rol in zowel het beschermen als doden van dieren. Dit leidde tot een paradoxale positie, waarbij asielen zorgden voor dieren maar ook verantwoordelijk waren voor het afmaken van overtollige dieren. In de twintigste eeuw, met name vanaf de jaren zeventig, kwam er steeds meer maatschappelijke kritiek op het afmaken van gezonde dieren. De scriptie analyseert hoe deze kritiek, evenals veranderingen in dierenbeschermingsbewegingen en nieuwe maatschappelijke opvattingen, invloed hadden op de werkzaamheden van asielen. Door gebruik te maken van archiefmateriaal en jaarverslagen van dierenasielen in Den Haag en Utrecht, biedt het onderzoek inzicht in de veranderende rol van dierenasielen en de bredere context van dierenwelzijn in Nederland.